dziecko
Wiersze

Dziecko to wielki sztorm i znak zapytania?

Dziecko. To mały, wielki huragan emocji. Wiem bo mam dwójkę wspaniałych modeli do obserwacji u nich czas biegnie inaczej. Sekunda, jest rozłożona na milicząsteczki a w każdej jednej możesz dostrzec inną emocję. Oczy dziecka są fascynującą mieszanką ciekawości, dociekliwości ale i po prostu nastrojów. Tak ekstremalnych, że nie bardzo wiesz co z tym możesz zrobić.  Niezależnie od tego jakiego są koloru, przypominają sztorm, wszystko miesza się i kotłuje ze sobą. Intensywna myśl i obserwacja łączą się a wynikiem tego jest właśnie nastrój. To wszystko zachodzi w ułamku sekundy. Wszystko to musiałam zapisać także na szybko, bo musiałam dostosować tempo do dzieci. Mam wrażenie, że codziennie przebywają w swoim małym świecie. Jedno jest stałym jego elementem. Rodzice. Mama, tata i bliższa rodzina.

Brak granic dla dziecięcej burzy…

Ich umysły są bardzo ciekawe do obserwacji pod względem tego jak powinniśmy się uczyć. Dzieci doświadczają, dotykają, kosztują, osłuchują się, bawią się wiedzą. Natomiast my jesteśmy zawaleni informacjami, które nie są nam do niczego potrzebne. Etiopia, wiecie gdzie leży? Pewnie, że tak? Na pewno…  Jednak dziecko nie wiedziało i musiałam mu wytłumaczyć, że nie może do tego kraju teraz wyjechać bo daleko i niebezpiecznie a on na to, że kiedyś pojedzie. No właśnie nie ma dla nich granic. My mamy dziesięć tysięcy problemów oni nie.

Uwielbiam swoich siostrzeńców. To, że są tak energiczni a przede wszystkim zdrowi. Owszem bywałam wykończona po całym dniu tłumaczenia czemu nie ma dinozurów albo dlaczego były one większe od ludzi ale to jest tak naprawdę wspaniałe. Jeśli dziecko pyta cię o coś to myślę, że oznacza to nie tylko że chce się dowiedzieć konkretnej wiedzy ale także  że ma do ciebie zaufanie że to ty i nikt inny będziesz wiedzieć. Przez sekundę stajesz się ważna i jesteś autorytetem a to jest miłe. Zwłaszcza, gdy nie masz z kim dzielić swojej wiedzy…

 

Niewiadoma

Dla sisi i urwisów

 

Uśmiechasz się do kropli mleka

Otulony jej dłońmi

Czekasz na znajomy rytm.

Serce…

 

W ciągu kilku sekund

Obracasz punkty widzenia

W złości pełzasz do

Rozpaczy.

Niebieskie oczy

Mają tysiące znaczeń.

 

Twoja przyszłość to

Znak zapytania

A jego kropkę

Trzymają rodzice.

 

 

Kupiłam aparat uruchamiam instagram O!

Klaudia Chrapko

Mam na imię Klaudia i cieszę się, że tu jesteś. Chciałabym abyś się poczuł jak u siebie i wypił ze mną kawę w otoczeniu słów. Na blogu opowiem Ci nie tylko o moich potyczkach z fotografią ale o tym co mnie inspiruje. Będzie to podróż pełna wyzwań. Zapraszam cię serdecznie zabierz ze sobą ciekawość!
Jeśli podobał Ci się ten tekst udostępnij go dalej, lub odwiedź mnie na facebooku: Sztuka Pisania

Może coś jeszcze